Tot nu toe waren het klanten die zichzelf kwijt zijn. Afgebrand, uitgewerkt, hondsmoe, bekaf, op... . Ik probeer ze te helpen, ze terug te brengen naar de werkelijkheid van zichzelf. Het contact te herstellen met wat voor hen belangrijk is. Dat blijkt meestal meer te zijn dan het werk, de berg papieren en de volle inbox. Maar wat mensen echt belangrijk vinden is soms onvindbaar, kwijt. Het vergt dan zoeken, door de berg van frustaties, plichtsbesef en schaamte heen, op zoek naar... waar je het eigenlijk allemaal voor doet.

Moet je je voorstellen acht of meer uur per dag bezig te zijn en bezig gehouden te worden door dingen waar je - diep in je hart- geen verbinding mee hebt. Het besef contact met je eigen drijfveren, inspiratie verloren te zijn lucht mensen vaak op: plotseling dringt de reden van het steeds verder afkalvende niveau van vreugde en energie door. Het inzicht schept duidelijkheid over de bron...van zoveel moeheid. En verwijst direct naar de richting waarin gezocht moet worden voor herstel.

De laatste maanden kreeg ik steeds meer klanten, medewerkers uit de bedrijven die ik begeleid en die op het randje staan. Op het punt om over het randje in de afgrond te vallen. En toen overkwam het mijzelf. Afgebrand, opgewerkt, hondsmoe, bekaf, op... . Het duurde even voor ik er achter kwam. Een avond lang heb ik zitten strepen in mijn agenda. Dat is de eerste stap: welke afspraken kosten me meer dan dat ze me opleveren? Door mijn avondafspraken ging sowieso een haal. En ik besloot een dag per week vrij te plannen - althans voor de komende periode.

Deze maatregelen geven weliswaar ordening en structuur, misschien rust in mijn agenda, daarnaast besefte ik dat ik ook aan de 'inkomende kant' moet gaan reorganiseren. De innerlijke kant van werken en leven. Ook ik moest op zoek naar de dingen waar ik mijn energie mee aanvul... En inderdaad merkte ook ik dat ik het opzoeken van die bronnen van inspiratie een jaar lang steeds meer was gaan 'vergeten'. En als ik al dáár aanwezig was waar ik vroeger mijn energie opdeed, wist ik dat ik me tegenwoordig vooral verplicht voelde om er te zijn: niet voor mijzelf, maar voor de goede zaak.

De landbouw was voor mij zo'n bron: ik werkte met boeren, kwam op hun boerderijen en voelde me gevoed, geïnspireerd. Tegenwoordig ben ik bestuurslid in de landbouw... en heb nu ook van mijn vrijtetijdswerk een loopbaan gemaakt. Opnieuw op zoek naar wat me energie geeft, de verbindende factor. Het is een proces dat volstrekt op eigen wijze verloopt, dat voor geen mens hetzelfde inhoudt die zich er aan waagt.

Ik ben blij dat ik in deze tijd van loslaten, prioriteren, en van een spannende zoektocht vol ontdekkingen een meidoorn blocking station beta versie heb. De blokken zijn allen verschillend van aard, verrassend in hun eigenheid en individualiteit. Ze behoren elk tot een eenheid, en zijn tegelijkertijd volstrekt uniek en ook 'af'. Het hout heeft een historie, en ook een toekomst: de blokken zullen mij overleven.

Het hout is behoedzaam verzorgd met een laag gepolijste olie, waardoor de blokken nu nog steeds een kenmerkende geur afgeven: het ruikt naar een goed huis. Naast de glossy en shiney impact die mijn computers in mijn werkkamer hebben laten de blokken van mijn BS de andere kant van het gelijk zien, die van de eenvoudige zuiverheid van het bestaan. Eenvoud die gecombineerd met de wisselende vormen, gewichten, structuur en textuur mij iets zegt over de waarde van het bestaan an sich.

Iedereen komt geïnspireerd ter wereld. Er zijn in een mensenleven genoeg redenen om het contact met je eigen unieke en veelvormige bronnen in te wisselen tegen de motieven die wij van anderen kunnen krijgen: het motief van je baas, van de commercials op de TV.

Het blocking station is minder stationair dan de naam aanduidt, naast mij in mijn auto reist een van de blokken mee als ik het land doorkruis om anderen en mijzelf verder te helpen. De blokken maken in hun eigenheid en samenhang het verschil tussen eigen motieven en die van anderen. Tussen dat unieke blokje meidoornhout van één uit een geheel en het sexy softplastic van mijn dashboard, één uit miljoenen.